Αυτή είναι η σύνθεση που επεδίωξε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, μετά το 1974. Οι συντηρητικές αξίες -όσον αφορά στην ελληνικότητα, την παράδοση, την ιστορία, τη θρησκεία, την οικογένεια, την ανάγκη παρουσίας και εξέλιξης της μέσης τάξης, τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό- λειτουργούν ως ο δεσμός με το παρελθόν όσο και με το μέλλον.

Για να συντονίσουμε την ταυτότητα μας με το σήμερα πρέπει μέσα από αυτή να εκφράσουμε πολιτικά όσους αναζητούν απαντήσεις στα μεγάλα προβλήματα της εποχής μας, όπως το στεγαστικό και οι καλές δουλειές, το περιβαλλοντικό, η μετανάστευση, η υπερβολική έμφαση που δόθηκε σε «δικαιώματα» ενώ δεν δόθηκε η ίδια μέριμνα στην ασφάλεια, η δίκαιη αναδιανομή του εισοδήματος.

Η ΝΔ οφείλει να διευρύνεται χωρίς να μεταλλάσσεται. Eπίσης, πρέπει να αποφύγει την πολιτική ασθένεια που συρρίκνωσε το ΠΑΣΟΚ τα περασμένα χρόνια, να καταστεί δηλαδή στη συνείδηση των πολιτών ένα σύστημα που μοναδικό σκοπό έχει τη διατήρηση της εξουσίας. Την ίδια ώρα καλείται να αντιμετωπίσει ένα διαχρονικό πρόβλημα: των σχέσεων κυβέρνησης – κόμματος που δημιουργείται αφενός λόγω αδυναμίας κατανόησης ότι η κομματική ιδιότητα δεν μπορεί να συνεπάγεται αυτόματα και κυβερνητική θέση και αφετέρου από περιπτώσεις αξιωματούχων που «μετεγγράφονται» απευθείας στην κυβέρνηση χωρίς προηγουμένως να έχουν συμβάλλει σε νίκες και, κυρίως, χωρίς να έχουν ζυμωθεί με την κουλτούρα της παράταξης, γεγονός που τους οδηγεί πολλές φορές να εστιάζουν σε λάθος προτεραιότητες ιδιαίτερα αν δεν είχαν εμπειρία εκλογικής νομιμοποίησης έστω και σε άλλους χώρους και τελικά να εκπέμπουν ελιτισμό και περιφρόνηση για ό,τι προηγήθηκε της εποχής τους.

Όσον αφορά στο οργανωτικό μοντέλο της δεκαετίας του ‘80 είναι πλέον εντελώς παρωχημένο και οφείλουμε, αξιοποιώντας την τεχνολογία, να βρούμε διαδραστικά εργαλεία όπου τα μέλη του κόμματος θα συμμετέχουν πιο ενεργά. Τέλος, ίσως θα πρέπει να προβληματιστούμε για το αν το μοντέλο που εισήγαγε ο Γιώργος Παπανδρέου βάσει του οποίου στην σημαντικότερη διαδικασία, αυτή της εκλογής προέδρου, τα πραγματικά ενεργά μέλη εξισώνονται με όποιον επιθυμεί να συμμετάσχει, έφτασε στα όρια του.

The post Άρθρο του Γ. Οικονόμου στην «Καθημερινή»: Διεύρυνση χωρίς μετάλλαξη appeared first on Γιάννης Οικονόμου – Βουλευτής Ν.Φθιώτιδας.

Στις 25 Ιουνίου η Ελλάδα ψηφίζει για το ποιος θα κυβερνήσει τη χώρα και μετά την πρώτη κάλπη, τις τοποθετήσεις όλων των πολιτικών κομμάτων, το αποτέλεσμα των πρώτων εκλογών, είναι σαφές ότι ένας τρόπος υπάρχει για να συνεχίσει η χώρα την ανοδική της πορεία σε κλίμα σταθερότητας και ασφάλειας: ασφαλής αυτοδυναμία της Νέας Δημοκρατίας με Πρωθυπουργό τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Αυτή είναι σήμερα η μοναδική βιώσιμη πρόταση στο τραπέζι. Παρακολουθώ τον εσωτερικό ανταγωνισμό της Αντιπολίτευσης με φόντο ένα παρωχημένο σοσιαλισμό και την εμμονή σε μια φορομπηχτική πολιτική για το ποιος θα καταφέρει να ξεπεράσει τον άλλον.

Η Αντιπολίτευση είναι ένα ζητούμενο στις εκλογικές διαδικασίες, αλλά το βασικό ζητούμενο είναι ποια θα είναι Κυβέρνηση, ποιος θα είναι Πρωθυπουργός, πώς με αυτόν που θα είναι στο τιμόνι της χώρας οι Έλληνες πολίτες, κατά τη διάρκεια της επόμενης τετραετίας, θα βιώσουν από προσωπική εμπειρία τις αυξήσεις στους μισθούς τους, τις καλύτερες υπηρεσίες στην υγεία. Τα επόμενα μέτρα μας είναι πλήρως κοστολογημένα, μέσα στο πλαίσιο του μεσοπρόθεσμου. Ένα πράγμα είναι οι υποχρεώσεις που έχουμε, ο δημοσιονομικός χώρος που υπάρχει, και ένα δεύτερο είναι ότι όλα αυτά είναι και οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας.

Αυξήσεις μισθών και συντάξεων, πλήρως κοστολογημένες, με το δημοσιονομικό χώρο που υπάρχει κάθε χρόνο, έτσι ώστε στο τέλος της τετραετίας να συγκλίνουμε ακόμη περισσότερο με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο: 1500 ευρώ ο μέσος μισθός στον ιδιωτικό τομέα, 950 ευρώ ο κατώτατος μισθός και αυξήσεις των συντάξεων κάθε χρόνο για όλους τους συνταξιούχους.

Τα χρόνια που κυβερνήσαμε μειώσαμε 50 φόρους, ύψους 7 δισ., και την ίδια ώρα που μειώσαμε αυτούς του 50 φόρους δεν αυξήθηκε κανένα έλλειμμα, δεν έμεινε καμία κοινωνική ομάδα χωρίς ενίσχυση.

Έχουμε μπροστά μας τη σταδιακή κατάργηση και του τέλους επιτηδεύματος για όλους, μείωση των ασφαλιστικών εισφορών στη μισθωτή εργασία, ό,τι έχουμε πει είναι κοστολογημένο και μετρημένο. 

Το νέο πρόγραμμα Στέγη είναι πολύ σημαντικό για τη νέα γενιά. Αποτελεί δέσμευση της Κυβέρνησης και του ίδιου του Πρωθυπουργού ότι θα ενισχυθεί με ακόμη περισσότερα κονδύλια. Είδαμε πως δουλεύει, το έντονο ενδιαφέρον που έδειξαν οι νέοι άνθρωποι, τα νέα ζευγάρια, αλλά και πως κινήθηκε όλη η αγορά της στέγης γύρω από το πρόγραμμα αυτό. Είναι κάτι που θα ενισχυθεί τη δεύτερη τετραετία μας και αποτελεί βασική προϋπόθεση για την αντιμετώπιση του δημογραφικού, για να δώσει στη νέα γενιά τη δυνατότητα να κάνει το επόμενο βήμα στην προσωπική της ζωή. 

Ο Πρωθυπουργός που μείωσε 50 φόρους είναι ο Πρωθυπουργός που θα αυξήσει και τους μισθούς

Όλα είναι μετρημένα και κοστολογημένα. Δεν μπαίνει ποτέ στο στόμα του Πρωθυπουργού κάτι που δεν έχει ζυγιστεί ή μετρηθεί σωστά. Αυτά που πετύχαμε την πρώτη μας τετραετία δεν είναι μόνο για να μας κρίνει ο κόσμος για το πώς ανταποκριθήκαμε στην πίεση των διεθνών κρίσεων. Είναι η απόδειξη και το τεκμήριο πως ό,τι λέμε, το κάνουμε. Ο Πρωθυπουργός που μείωσε 50 φόρους, είναι ο Πρωθυπουργός που όταν λέει θα αυξήσει τους μισθούς, θα τους αυξήσει. Εφαρμόσαμε ένα μείγμα πολιτικής με το οποίο δεν αυξήσαμε κανένα φόρο, πετύχαμε διπλάσιους ρυθμούς ανάπτυξης από την υπόλοιπη Ευρώπη και σταθήκαμε στο πλευρό της ελληνικής κοινωνίας -όλων των κοινωνικών στρωμάτων- μέσα σε αυτόν τον τυφώνα των παγκόσμιων κρίσεων. Όχι με φόρους, όχι με 3,5 δισ. με το «καλημέρα» που είπε η κ. Τσαπανίδου. Έπεσαν και «έφαγαν» τον κ. Κατρούγκαλο, ο οποίος ομολόγησε αυτά που είναι αυτονόητα: όταν βλέπεις ένα πρόγραμμα που είναι 88 δισ. και δεν βγαίνει από πουθενά, από πού θα το έβγαζαν σε περίπτωση που το εφάρμοζαν; Από κρυφή φορολόγηση. 

Απαράδεκτο να ανοίγουμε την κερκόπορτα για παρεμβάσεις από ξένες δυνάμεις στα εσωτερικά της χώρας

Πέρα από τις πολιτικές και κομματικές διαφορές, πρέπει να υπάρχει μια κόκκινη γραμμή -σε ό,τι αφορά στην παραδοχή όλων των κομμάτων του δημοκρατικού τόξου- να μην επιτρέπουμε την εμπλοκή στα εσωτερικά μας ξένων δυνάμεων για τους δικούς τους σκοπούς. Είναι οφθαλμοφανές ότι υπάρχει ευθεία ανάμειξη του τουρκικού προξενείου στην εκλογική διαδικασία, στη Ροδόπη, για την εκλογή ενός συγκεκριμένου υποψηφίου, με αυτά τα χαρακτηριστικά που επέλεξε ο ΣΥΡΙΖΑ. Νομίζω ότι πρέπει να επαναπροσδιορίσουν λίγο την τακτική και την οπτική τους γύρω από αυτό, όπως και σε μια σειρά από άλλα πράγματα. Μαθαίνω ότι μέσα στον ίδιο τον ΣΥΡΙΖΑ υπάρχει μια διαδικασία και μια κινητικότητα προς αυτό. Είναι απαράδεκτο να ανοίγουμε τη κερκόπορτα για παρεμβάσεις από ξένες δυνάμεις, στα εσωτερικά της χώρας, πέρα και πάνω από τις δικές μας πολιτικές διαφορές. Πολύ σωστά το τοποθέτησε ο Πρωθυπουργός: αυτά τα ζητήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τη δέουσα υπευθυνότητα κυρίως σε περιοχές, όπως είναι η Ροδόπη.

Το θέμα της Ροδόπης δεν είναι εκλογικό. Η παρέμβαση του Πρωθυπουργού ή ο θόρυβος δεν έχει να κάνει με το γεγονός ότι η Ροδόπη είναι ο μοναδικός νομός σε όλη τη χώρα που κέρδισε ο ΣΥΡΙΖΑ και ούτε βεβαίως πρέπει να ισοπεδώνουμε τα πράγματα και να λέμε ότι όλοι οι μειονοτικοί που πολιτεύονται είναι κατευθυνόμενοι από το προξενείο. Το ξεκαθάρισε και ο Πρωθυπουργός αυτό. Εδώ πρέπει να είμαστε απολύτως σαφείς: δεν πρέπει να επιτρέπουμε στις επιδιώξεις της Τουρκίας να παρεμβαίνει στα ελληνικά εσωτερικά πράγματα, εργαλειοποιώντας τη μειονότητα με τον οποιοδήποτε τρόπο. Αυτό είναι ένα θέμα ευθύνης, των ηγεσιών των πολιτικών κομμάτων. Αν υπήρξε μια τομή στη σχέση της θρησκευτικής μειονότητας με την Ελληνική πολιτεία, αυτή ξεκίνησε επί Κωνσταντίνου Μητσοτάκη με την ισονομία και την ισοπολιτεία, όταν ήταν Πρωθυπουργός. 

Δεν υπάρχει περίπτωση να επιτρέψουμε εν έτει 2023 σε μια χώρα που είναι ένα ευρωπαϊκό δημοκρατικό Κράτος, μια φιλελεύθερη Δημοκρατία, σε ανθρώπους που εργαλειοποιούν τη θρησκεία και τη πίστη, να ξεγελάσουν τους συμπολίτες τους και να βρουν ευήκοα όντα.

Ο πατριωτισμός δεν είναι κορώνες και κομποσχοίνια, είναι φύλαξη των συνόρων, ισχυρές διεθνείς συμμαχίες και θωράκιση της χώρας

Ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνηση δυνάμωσαν πάρα πολύ την Ελλάδα οικονομικά, γεωπολιτικά και γεωστρατηγικά για να μην εκβιάζεται σε διλήμματα της τελευταίας στιγμής και για να μην περνούν τα παιχνίδια της απέναντι πλευράς, εργαλειοποιώντας και υβριδικά ζητήματα, όπως για παράδειγμα το προσφυγικό και το μεταναστευτικό. Οι τελευταίες εξελίξεις με την επιμονή -θα δούμε αν έχει ουσία ή αν θα μείνει μόνο ως ρητορική- του κ. Ερντογάν στην «Γαλάζια Πατρίδα» αναδεικνύουν επιτακτικά πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει στο τιμόνι της χώρας μια στιβαρή και υπεύθυνη ηγεσία, ένας Πρωθυπουργός, ο οποίος έχει ενισχύσει το κύρος της χώρας διεθνώς και απέδειξε κατά τη διάρκεια της προηγούμενης τετραετίας ότι οι εκβιασμοί, τα διλήμματα, οι ρητορικές επιθέσεις, η διαστρέβλωση της πραγματικότητας δεν περνούν.

Η χώρα μας πέτυχε όχι μόνο να δυναμώσει στρατιωτικά, αλλά και με ισχυρές συμμαχίες να αποδομήσει όλη την επιχειρηματολογία της τουρκικής πλευράς παντού. Αυτό έχει γίνει αντιληπτό -μία είναι η διαφορά μας με την Τουρκία- το έχει καταλάβει σε απόλυτο βαθμό, ότι όσες φορές και να επαναλαμβάνει κάποιος ένα ψέμα, δεν το καθιστά αλήθεια. Όσες φορές και να λες ότι δεν έχεις δικαίωμα να θωρακίζεις τα νησιά, αυτό δεν το καθιστά αλήθεια. 

Μπορούμε να λέμε και να υποστηρίζουμε αυτή την εθνική πολιτική, διότι την έχουμε τεκμηριώσει και στους συμμάχους μας, έχουμε δυναμώσει στη φύλαξη των συνόρων μας και η Ελλάδα είναι ενισχυμένη στο γεωστρατηγικό και γεωπολιτικό της αποτύπωμα ως αποτέλεσμα μιας πολιτικής που ο Κυριάκος Μητσοτάκης και η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας κατά τη διάρκεια της πρώτης τετραετίας υποστήριξαν ολιστικά, σε όλα τα επίπεδα. Αυτός είναι ο οδηγός μας και για τη δεύτερη τετραετία. Αυτός είναι ο σύγχρονος πατριωτισμός. Ο πατριωτισμός δεν είναι κορώνες, κομποσχοίνια, στερεότυπα. Είναι να δυναμώνεις τη χώρα με Rafale, φρεγάτες, να φυλάς τα σύνορα, να σε χειροκροτούν όρθιοι στα Κοινοβούλια των ξένων χωρών και να καμαρώνεις με την ελληνική σημαία να κυματίζει. Αυτόν τον πατριωτισμό υπηρέτησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης την πρώτη μας τετραετία, για αυτόν τον πατριωτισμό θα τον εμπιστευτούν οι Έλληνες, ξανά, στις 25 Ιουνίου.

The post Ο Κυριάκος Μητσοτάκης που μείωσε 50 φόρους είναι ο Πρωθυπουργός που θα αυξήσει και τους μισθούς appeared first on Γιάννης Οικονόμου – Βουλευτής Ν.Φθιώτιδας.

Ανάμεσα στις μεγάλες μας κατακτήσεις είναι η απόλυτα θεσμικά ζυγισμένη σχέση Πολιτείας – Εκκλησίας και η ανεξαρτησία της Ελλαδικής Εκκλησίας, ώστε ζητήματα πίστης να μην γίνονται εργαλεία παρεμβάσεων εξωτερικών δυνάμεων στην ελληνική πολιτική και κοινωνική ζωή. 

Στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές στην Ελλάδα συμμετείχε ένα νέο κόμμα, που δήθεν προτάσσει τον Χριστιανισμό, τη θρησκεία της αγάπης και του ανθρωπισμού, ενώ στην πραγματικότητα κηρύττει το μίσος έναντι κάθε διαφορετικής ανθρώπινης έκφρασης, η οποία δεν είναι σύμφωνη με το σκοταδιστικό και μισάνθρωπο κομματικό του ιδεολόγημα. 

Το κόμμα αυτό, για να προπαγανδίσει τις θέσεις του και να κερδίσει ψήφους, αναβιώνει πρακτικές γνωστές από  την εποχή της τσαρικής Ρωσίας και του διαβόητου Ρασπούτιν, όπως τους περιφερόμενους μοναχούς. Ας θυμόμαστε όλοι ότι ο λόγος της Εκκλησίας στην Ορθοδοξία εκφράζεται αυθεντικά δια των Επισκόπων και δια των Συνόδων. Και είναι λόγος ενότητας και αγάπης, όχι διαίρεσης και διάσπασης. Λόγος βασισμένος στην ακατάλυτη παράδοση της Ορθοδοξίας, που διδάσκει να μην διχάζονται οι άνθρωποι ανάλογα με τις πολιτικές τους πεποιθήσεις.

Οι σύγχρονοι κήρυκες του σκοταδισμού αναβιώνουν υπολείμματα σκοτεινών εποχών, όταν η θρησκευτική πίστη και η διαστρέβλωση της διδασκαλίας του Χριστού είχαν γίνει εργαλεία μίσους. Η ψηφοσυλλογή δεν είναι έργο που αρμόζει σε ανθρώπους της Εκκλησίας και είναι εκτός του πλαισίου της πίστης που τάχα υπερασπίζονται.

Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες γνωρίζουν άριστα ποια Κυβέρνηση ήταν αυτή που στάθηκε, λόγω και έργω, στο πλευρό της Ελλαδικής Εκκλησίας, όποτε αυτό χρειάστηκε Ποια Κυβέρνηση έβαλε εντός αγκυλών τη συζήτηση για το διαχωρισμό μεταξύ Εκκλησίας και Κράτους: μια συζήτηση επικίνδυνη πολιτικά και ανούσια, έξω από τις παραδόσεις, την ιστορία και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του Ελληνισμού. Ποια Κυβέρνηση έλυσε το χρόνιο πρόβλημα δεκαετιών σχετικά με τις οργανικές θέσεις των κληρικών της Ελληνικής Εκκλησίας και της Εκκλησίας της Κρήτης. Ποια Κυβέρνηση συνεργάστηκε με την Εκκλησία σε μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα που είχαν να κάνουν με την εκπαίδευση και την αντιμετώπιση του κορονοϊού.

Όσοι υποτάσσουν τη θρησκεία στην πολιτική, δεν ξέρουν τι είναι η θρησκεία.

The post Γ. Οικονόμου: Η θρησκεία δεν ταυτίζεται με κανένα κόμμα appeared first on Γιάννης Οικονόμου – Βουλευτής Ν.Φθιώτιδας.

“Είμαι πολύ χαρούμενος που συμμετέχω στην Πολιτική Ακαδημία της Νέας Δημοκρατίας, έναν θεσμό που νιώθω σαν παιδί μου, καθώς πρωτοργανώθηκε το 2016 από τον Πολιτικό Σχεδιασμό της ΝΔ, του οποίου είχα την τιμή να είμαι Γραμματέας.

Η φύση της πολιτικής Ακαδημίας ταιριάζει με ανταλλαγή απόψεων για θέματα ιδεολογικά, αξιακά, εφαρμοσμένης πολιτικής, στάσης απέναντι σε σύγχρονα προβλήματα και παγκόσμιες τάσεις.

Επέλεξα να μιλήσω σήμερα, ανταποκρινόμενος στην ιδιαίτερα τιμητική πρόταση του Παύλου Μαρινάκη για την κρισιμότητα της επόμενης πολιτικής επιλογής. Ένα θέμα που πιστεύω ότί έχει όλες τις παραπάνω διαστάσεις και που όσο πλησιάζουμε προς το προεκλογικό 2023 θα αναδεικνύεται όλο και περισσότερο.

Λένε ότι η πολιτική είναι η μοίρα των ανθρώπων και αυτή όπως και η μοίρα της πατρίδας που ζούμε συνδέεται ευθέως με τις επιλογές που κάνουμε στην ιερότερη και πιο σημαντική διαδικασία στην Δημοκρατία: την εκλογή κυβέρνησης

Δύο πράγματα θα επιχειρήσω να αναδείξω στην τοποθέτηση μου:

• βασικά μεγέθη της πολιτικής που συνιστούν ή θα πρέπει να συνιστούν συστατικά στοιχεία της πολιτικής επιλογής

• το περιεχόμενο της κρισιμότητας της επόμενης πολιτικής επιλογής

6 είναι κατά την γνώμη μου τα βασικά μεγέθη που διαμορφώνουν την πολιτική επιλογή

Αντίληψη της πραγματικότητας και τοποθέτηση μέσα σε αυτήν.

Το τελευταίο διάστημα γίνεται μια συστηματική προσπάθεια κατασυκοφάντησης της Κυβέρνησης, πρόκλησης ανωμαλίας και αποπροσανατολισμού της κοινής γνώμης από τα φλέγοντα ζητήματα της καθημερινότητας και τις μεγάλες διεθνείς προκλήσεις της Πατρίδας. Προφανώς, η προσπάθεια αυτή τροφοδοτείται από όσους δεν έχουν τίποτα ουσιαστικό να πουν στην κοινωνία και αποπειρώνται να υποκαταστήσουν την πολιτική με το ασύστολο κουτσομπολιό και την παρανοϊκή σεναριολογία. Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι βραχίονές του έχουν αποφασίσει να πορευτούν έως τις εκλογές με όπλα την τοξικότητα και τη συκοφαντία, αφού δεν έχουν τίποτα ουσιαστικό και χρήσιμο να εισφέρουν στον τόπο και την κοινωνία. Μάχονται με ανεμόμυλους, αντί να κοιτούν την πραγματικότητα.

Η Κυβέρνηση παραμένει προσηλωμένη στην παραγωγή έργου για την προστασία της ποιότητας ζωής των πολιτών από τη διεθνή ακρίβεια, τη διασφάλιση της Πατρίδας από έξωθεν επιβουλές και τη θεσμική θωράκιση του κράτους μας, την εξασφάλιση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων, την ανάπτυξη της οικονομίας και την αναβάθμιση του βιοτικού επιπέδου. Αυτές είναι οι προτεραιότητές μας γιατί αυτές είναι οι προτεραιότητες των πολιτών. Κανείς δεν θα μας οδηγήσει δόλια να ξεστρατίσουμε και να αναλωθούμε σε άλλα. Και έχουμε, ως κόμμα, χρέος να αντισταθούμε στην προσπάθεια επιβολής μιας ατζέντας που είναι βλαπτική για τη χώρα και τους ανθρώπους της.

Χαρακτηριστικά πολιτικού οργανισμού που διεκδικεί την επιλογή και την εμπιστοσύνη.

Η Νέα Δημοκρατία, το κόμμα που ίδρυσε το 1974 ο Κωνσταντίνος Καραμανλής ως φορέα έκφρασης της συντηρητικής και φιλελεύθερης παράταξης στην Ελλάδα, είναι το μακροβιότερο κόμμα εξουσίας στη νεοελληνική ιστορία. Στο μεσοδιάστημα άλλαξαν και αλλάζουν πολλά. Η Νέα Δημοκρατία αντέχει διότι έχει ρίζες βαθιές στην ελληνική κοινωνία, συγκροτημένη ιδεολογία και διαχρονικό αξιακό σύστημα.

Η μακροημέρευση ενός κόμματος, με όρους πρωταγωνιστικούς, προϋποθέτει μαζικότητα και συλλογικότητα. Τα κόμματα υπάρχουν για να υπηρετούν την πατρίδα, το έθνος και την κοινωνία. Τα δημοκρατικά κόμματα είναι επίσης θεματοφύλακες του πολιτεύματος, καθώς η εναλλακτική είναι είτε συνωμοτικοί κύκλοι είτε συνεταιρισμοί προαγωγής συμφερόντων.

Η Νέα Δημοκρατία είναι το κόμμα με την ευρύτερη λαϊκή βάση, γεγονός που της επιτρέπει να μακροημερεύει πρωταγωνιστικά. Αυτό το έχει πετύχει για δύο λόγους.

• διότι εκφράζει ιδέες και αξίες ταυτισμένες με τον ελληνισμό στη μακρά ιστορική του διαδρομή. Ανθρωπιστικές, δημοκρατικές, φιλελεύθερες και πατριωτικές ιδέες και αξίες, που προφυλάσσουν την κοινωνία από την ακρότητα. Οι επιμέρους πολιτικές, για να βγάζουν νόημα και να οδηγούν κάπου, χρειάζονται σαφές ιδεολογικό έρεισμα, ώστε να αποκτήσουν λαϊκή στήριξη.

• Δεν είναι φοβική στην εξέλιξη. Μπορεί και μεγαλώνει όχι γιατί μικραίνουν οι άλλοι, αλλά γιατί μετατοπίζει τα όρια της πολιτικής γεωγραφίας. Εξελίσσεται χωρίς να αλλοιώνεται. Ενσωματώνει ανήσυχα μυαλά και δημιουργικές ιδέες και έτσι διευρύνεται χωρίς να μεταλλάσσεται. Και η λόγος που το καταφέρνει αυτό αποδίδεται με μια πολύ σημαντική ελληνική λέξη. Τη λέξη σεβασμός. Σεβασμός στην ιστορία μας. Τιμή και σεβασμός όσους πέρασαν. Σεβασμός σε όσους έρχονται. Σεβασμός από όσους έρχονται.

Αξιολόγηση της διαχείρισης κρίσεων

Συχνά λέγεται ότι η νέα κανονικότητα στην πολιτική και την ηγεσία θα είναι η δυνατότητα να μπορείς να διαχειρίζεσαι έγκαιρα και αποτελεσματικά παλιές αλλά και πρωτοεμφανιζόμενες κρίσεις.

Στην Ελλάδα οι κρίσεις μας βρήκαν στο τέλος μιας δύσκολης πορείας. Στη διάρκεια της δεκαετίας των μνημονίων, μείναμε πίσω από τις διεθνείς εξελίξεις. Παράλληλα, οι διεθνείς κρίσεις, από το 2020 κιόλας, δυσχεραίνουν την αποκατάσταση της ανισορροπίας που έχει δημιουργηθεί τη δεκαετία 2010-2019. Η Κυβέρνηση προσπαθεί να καλύψει το χάσμα που δημιουργήθηκε και οι πολλές και γρήγορες αλλαγές ενίοτε προκαλούν αντιδράσεις και ανασφάλεια σε αρκετά στρώματα της κοινωνίας.

Η αλήθεια είναι ότι η διαχείριση των κρίσεων δεν θα μπορούσε να ήταν δίχως απώλειες και επιπτώσεις. Αλλά, σε γενικές γραμμές και με δεδομένη τη διεθνή συγκυρία, θα πρέπει να θεωρηθεί επιτυχημένη, καθώς δεν διερράγη ο κοινωνικός ιστός, δεν διασαλεύτηκε η σταθερότητα της χώρας και η ακεραιότητα της Πατρίδας, και δεν δημιουργήθηκαν τεράστια αθεράπευτα πλήγματα στην κοινωνία.

Τουναντίον, σε πολλές περιπτώσεις οι κρίσεις οδήγησαν σε βελτίωση του κράτους, ενίσχυση της εθνικής συνοχής και της αποφασιστικότητας, επιτάχυνση των μεταρρυθμίσεων. Αυτά δεν ήταν αυτονόητα για μια Ελλάδα μετά δέκα χρόνια μνημονίων, που απορρύθμισαν την κοινωνία, αδυνάτισαν το κράτος και δημιούργησαν περιβάλλον πολιτικής αστάθειας. Οι αλλεπάλληλες κρίσεις που διαχειριστήκαμε ήταν ικανές να δημιουργήσουν συνθήκες εθνικής τραγωδίας σε ένα κράτος με τη δυναμική και τα χαρακτηριστικά της Ελλάδας που παραλάβαμε από τον ΣΥΡΙΖΑ το 2019.

Υπάρχει βέβαια δικαιολογημένη και αναμενόμενη κόπωση στην ελληνική κοινωνία από τα μνημόνια, την πανδημία και την ακρίβεια που προκάλεσε ο πόλεμος. Οι αντοχές μας είναι μειωμένες. Αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα πράγματα θα μπορούσαν να είναι πάρα πολύ χειρότερα. Γιατί το σωστό γίνεται με ένα μόνο τρόπο, ενώ το λάθος με άπειρους.

Κοινωνικές αναφορές και ταύτιση

Αυτά τα 3 χρόνια της πρώτης μας τετραετίας διαχειριστήκαμε πρωτόγνωρες καταστάσεις, προχωρώντας μπροστά δίχως να αφήσουμε κανέναν να μείνει πίσω αβοήθητος

Η βασική έγνοια της Κυβέρνησης είναι οι άνθρωποι που ζουν κάτω από το ανεκτό επίπεδο διαβίωσης και η μεσαία τάξη, γιατί, ως φιλελεύθεροι, έχουμε αρχή μας τον πολιτικό ανθρωπισμό. Έχουμε πολιτικό σχέδιο να μοιραστεί δίκαια ο πλούτος, που με τις πολιτικές μας ήδη δημιουργούμε και θα δημιουργήσουμε, και να βοηθήσουμε τους ανθρώπους να αντέξουν τις επιπτώσεις των αλλεπάλληλων κρίσεων. Αποτελεσματικό και ποιοτικό δίχτυ κοινωνικής προστασίας μπορεί κανείς να ορθώσει μόνο εάν δημιουργεί πλούτο. Και ο πλούτος στις σύγχρονες κοινωνίες δημιουργείται από την τεχνολογία, την επιστήμη και τις καινοτόμες επενδύσεις. Όχι από την υπερφορολόγηση της μέσης τάξης, όχι από τον κανιβαλισμό της μιας τάξης από την άλλη.

Η Κυβέρνησή μας είχε διαμορφώσει, από τον Σεπτέμβριο του 2021, ένα δυναμικό σχέδιο ανταπόκρισης στις ανατιμήσεις. Στους βασικούς άξονες του σχεδίου αυτού, η Κυβέρνηση έρχεται συνεχώς να προσθέσει στοιχεία και πολιτικές και να εξαντλήσει κάθε γόνιμη ιδέα και κάθε δυνατή προσπάθεια, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο, προκειμένου να περιοριστούν τα βάρη, να στηριχθούν οι επιχειρήσεις, να ανασάνουν τα νοικοκυριά. Πήραμε και θα συνεχίσουμε να παίρνουμε, για όσο διαρκεί η ενεργειακή κρίση και η ακρίβεια στα αγαθά, στοχευμένα μέτρα.

Αξιοπιστία

Η διαχείριση των κρίσεων δεν μας εμπόδισε να εφαρμόσουμε το μεγαλύτερο μέρος των δεσμεύσεων μας. Η κυβέρνηση μας στηρίζει τη δικαιοσύνη ως πυλώνα της δημοκρατίας μας, ενισχύει την εθνική άμυνα με το εξοπλιστικό πρόγραμμα που έχει δρομολογήσει την κατάλληλη στιγμή, αναβαθμίζει τη γεωπολιτική και γεωστρατηγική θέση της πατρίδας μας μέσω διεθνών συμμαχιών, πρωτοβουλιών και συνεργασιών, θωρακίζει τα εθνικά μας σύνορα και χειρίζεται με επιτυχία τη μεγάλη πρόκληση του μεταναστευτικού, μειώνει δραστικά την ανεργία ως αποτέλεσμα της προσέλκυσης μεγάλων επενδύσεων, αυξάνει το βασικό μισθό και παρέχει ένα τεράστιο πακέτο για να ανακουφίσει τις συνέπειες των κρίσεων ακρίβειας, ενισχύει σε πρωτοφανές επίπεδο το ΕΣΥ και στηρίζει τους υγειονομικούς στο μακρόχρονο και κοπιώδη αγώνα ενάντια στην πανδημία, εκσυγχρονίζει και ψηφιοποιεί το κράτος, μάχεται την ενδοοικογενειακή βία, ακούει τις ανάγκες της νεολαίας και τη διευκολύνει στην εύρεση νέων ποιοτικών εργασιών αλλά και στέγης. Τα καταφέρνουμε με πολλή δουλειά, σχέδιο και επαγγελματισμό.

Προοπτική για το μέλλον

Τα όσα πετύχαμε δεν είναι μόνο τα αποτελέσματα μια διαρκούς προσπάθειας να στηρίξουμε την κοινωνία μέσα σε δυσμενείς και διαρκώς μεταβαλλόμενες συνθήκες. Σηματοδοτούν και κάτι ακόμα. Είναι  ισχυρές αποδείξεις του πόσα μπορούμε να καταφέρουμε σε μια νέα τετραετία, χωρίς την πίεση των διεθνών κρίσεων και απελευθερωμένοι από τα βαρίδια της δεκαετίας των μνημονίων. Το δύσκολο είναι πάντοτε η αρχή, η θεμελίωση. Αυτή έγινε.

Κρισιμότητα της επιλογής.

Και από αυτό το μέγεθος της προοπτικής είναι η καλύτερη γέφυρα για να περάσουμε στο επόμενο σκέλος στην κρισιμότητα της επιλογής.

Η ετοιμότητα και η ικανότητα στην διαχείριση κρίσεων θα είναι πλέον ένα βασικό ζητούμενο από κάθε πρόταση διακυβέρνησης. Δεν μπορεί όμως να είναι το μόνον. Οι πολίτες έχουν ανάγκη από στόχους που θα συμπεριλαμβάνουν και την δική τους προκοπή. Με τρόπο απτό και μετρήσιμο.

Η προσέγγιση του βιοτικού επιπέδου των πλέον αναπτυγμένων ευρωπαϊκών χωρών και η πλήρης αποκατάσταση των αδικιών εις βάρος των Ελλήνων που επισωρεύτηκαν μετά το 2010 αποτελεί την συνισταμένη των επιδιώξεων μας τη νέα τετραετία

Να λοιπόν γιατί η επιλογή είναι κρίσιμη. Γιατί η χώρα και κυρίως η μεγάλη της πλειοψηφία τα μεσαία και χαμηλά εισοδηματικά στρώματα βρίσκονται μπροστά σε μια ευκαιρία ουσιαστικής βελτίωσης του βιοτικού τους επιπέδου , με ότι αυτό συνεπάγεται.

Η επιδίωξη αυτή συνδέεται με την ύπαρξη μιας ασφαλούς και ευημερούσας Ελλάδας. Συνδέεται με το πώς και τι είδους πλούτος θα παράγεται και πως ο πλούτος αυτός θα μοιράζεται .

Το βασικό κριτήριο για όλα αυτά είναι οι πολιτικές, όχι τα ιδεολογήματα.

• Θέλουμε επενδύσεις και νέες θέσεις εργασίας ή επιδοματικές πολιτικές φτωχοποίησης;

• Μείωση ή αύξηση των φόρων;

• Ψηφιακό ή γραφειοκρατικό και παρωχημένο δημόσιο;

• Ισχυρό ή ανοργάνωτο ΕΣΥ;

• Ανοικτά σύνορα ή αυστηρή μεταναστευτική πολιτική;

• Ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας ή θολοκουλτουριάρικο μηδενισμό;

• Σχέσεις αμοιβαίας συνεργασίας με τις υπερδυνάμεις του πλανήτη ή αφελείς περιπλανήσεις στον τρίτο κόσμο;

• Πανεπιστήμια ποιότητας ή καταφύγια της ανομίας;

• Ανυποχώρητη εθνική πολιτική ή κλείσιμο ματιού στον αναθεωρητισμό;

• Ισχυρή δημοκρατία και δικαιοσύνη ή λαϊκισμό και υπονόμευση των θεσμών;

Οι διαχωριστικές γραμμές είναι σαφείς και έμπρακτες. Υπερβαίνουν πια τα παραδοσιακά δίπολα, τα οποία δεν ανταποκρίνονται στη νέα πραγματικότητα. Ο νέος κόσμος απαιτεί εφευρετικές και θαρραλέες πολιτικές. Και η αληθινή ζωή, η καθημερινή εμπειρία αλλά και η ιστορία του καθενός δίνει απαντήσεις.

Η Αντιπολίτευση αδυνατεί να ανταποκριθεί στις προκλήσεις και τις απαιτήσεις του μέλλοντος. Εγκλωβισμένη σε παρωχημένα ερμηνευτικά σχήματα, σε ιδέες που χρεοκόπησαν και διαλύθηκαν με κρότο, απρόθυμη να παρακολουθήσει τις διεθνείς εξελίξεις, προσπαθεί να διασπείρει στην ελληνική κοινωνία τον φόβο και την αδράνεια. Μέμφεται τα πάντα και δεν προτείνει τίποτα δημιουργικό. Φτάνει μάλιστα στο σημείο να συντάσσεται με τις πλέον συντηρητικές και αναχρονιστικές πολιτικές και κοινωνικές ομάδες με σκοπό να καταστρέψει.

Αντίθετα, το δικό μας πολιτικό DNA είναι ο πραγματισμός και η πρακτική λογική. Πιστεύουμε ότι ένα δράμι πράξης αξίζει περισσότερο από ένα τόνο θεωρίας. Για αυτό δημιουργούμε ένα πλέγμα ευκαιριών για την ανάπτυξη της οικονομίας, την αναβάθμιση της κοινωνίας και την προκοπή των ανθρώπων. Ταυτόχρονα, επιμένουμε στην λύση των προβλημάτων της καθημερινότητας. Έτσι η Ελλάδα ανοίγει βήμα και μειώνει συνεχώς την απόσταση από τις πλέον προηγμένες χώρες του πλανήτη.

Συνεχίζουμε τον αγώνα μας με αφοσίωση, σεμνότητα και σεβασμό στον πολίτη, διορθώνοντας τις αδυναμίες μας και τα λάθη μας, τα οποία είναι αναπόφευκτα για όποιον δρα και επιχειρεί να αλλάξει τα πράγματα. Οι πολίτες καλούνται να διαλέξουν ποια Ελλάδα θέλουν.

Χρειάζεται να μεταφέρουμε στην κοινωνία, σε κάθε χώρο δημιουργίας και υπευθυνότητας, ότι η επόμενη εκλογική διαδικασία θα καθορίσει το μέλλον της Ελλάδας για αρκετές δεκαετίες. Οι σπόροι ανάπτυξης και προόδου που φυτέψαμε δεν πρέπει να ξεραθούν. Οποιοσδήποτε δισταγμός, οποιαδήποτε ανάσχεση, θα είναι επιζήμια, μπορεί και καταδικαστική για την πατρίδα.

Είναι ανάγκη, από την πρώτη κάλπη, να δοθεί σαφές μήνυμα αυτοδυναμίας, ώστε να μην ενθαρρυνθούν κύκλοι αποσταθεροποίησης και να μην επιτραπούν διακινδυνεύσεις στην οικονομία και τα εθνικά θέματα. Και κυρίως χρειάζεται πάντοτε να έχουμε συναίσθηση ότι το αύριο βρίσκεται στις επιλογές που κάνουμε σήμερα.

Η υποβάθμιση της ποιότητα ζωής των πολιτών, το μεταναστευτικό, η κρίση της δημοκρατίας κ.ά. δεν γίνεται να αντιμετωπιστούν με τη μεταπολιτική λογική των κομμάτων – επιχειρήσεων και των ευκαιριακών πολιτικών σχηματισμών αγανάκτησης, διαμαρτυρίας και αντίδρασης. Τα προβλήματα δεν ξεπερνιούνται με την προσθήκη πολιτικών αδιεξόδων. Σε ένα κόσμο που στροβιλίζεται επικίνδυνα, χρειάζονται κόμματα με στέρεα θεμέλια στην ιστορία και την κοινωνία.”

The post Η κρισιμότητα της επόμενης πολιτικής επιλογής appeared first on Γιάννης Οικονόμου – Βουλευτής Ν.Φθιώτιδας.

Η μακροημέρευση ενός κόμματος, με όρους πρωταγωνιστικούς, προϋποθέτει μαζικότητα και συλλογικότητα. Τα κόμματα υπάρχουν για να υπηρετούν την πατρίδα, το έθνος και την κοινωνία. Τα δημοκρατικά κόμματα είναι επίσης θεματοφύλακες του πολιτεύματος, καθώς η εναλλακτική είναι είτε συνωμοτικοί κύκλοι είτε συνεταιρισμοί προαγωγής συμφερόντων.

Η Νέα Δημοκρατία, επειδή είναι κόμμα ευρείας λαϊκής βάσης, μακροημερεύει πρωταγωνιστώντας. Αυτό το έχει πετύχει διότι εκφράζει αρχές και αξίες ταυτισμένες με τον ελληνισμό στη μακρά ιστορική του διαδρομή. Ανθρωπιστικές, δημοκρατικές, φιλελεύθερες και πατριωτικές αρχές και αξίες, που προφυλάσσουν την κοινωνία από τις ακρότητες. Οι επιμέρους πολιτικές, για να βγάζουν νόημα και να οδηγούν κάπου, χρειάζονται σαφές ιδεολογικό έρεισμα, ώστε να αποκτήσουν λαϊκή στήριξη.

Μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και τις πολιτικές καινοτομίες των Μπλερ και Κλίντον εμφανίστηκε μια μεταπολιτική αντίληψη, σύμφωνα με την οποία τα κόμματα χρειάζεται να μετασχηματιστούν και να λειτουργούν σαν εταιρείες: χωρίς δεσμευτικές ιδεολογικές αναφορές, εστιάζοντας αποκλειστικά στη διαχείριση και κρινόμενα μόνο από μετρήσιμους δείκτες. Στο μοντέλο αυτό ο πολιτικός μετατρέπεται σε CEO και η κυβέρνηση συγκροτείται και λειτουργεί με όρους επιχείρησης.

Η αντίληψη αυτή είναι πια ανεπίκαιρη και ατελέσφορη. Η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία και τα εκλογικά αποτελέσματα στη Γαλλία, την Ιταλία, τη Σουηδία και μια σειρά άλλων χωρών δείχνουν ότι οι μεγάλες πολιτικές μάχες και τα κορυφαία διακυβεύματα του 21ου αιώνα είναι ιδεολογικά και αξιακά, όχι διαχειριστικά.

Η Δύση μάχεται ανυποχώρητα το ρωσικό δεσποτισμό και αναθεωρητισμό, παρότι οι επιπτώσεις στην ποιότητα ζωής μας είναι επίπονες. Ο αγώνας αυτός μπορεί να δικαιολογηθεί και να νομιμοποιηθεί στη λαϊκή συνείδηση μόνο σε ιδεολογική και αξιακή βάση, καθώς, με κριτήρια οικονομικά και στενά υλικά, ίσως μοιάζει παράλογος. Συνεπώς, μόνο κόμματα βασισμένα σε αρχές και αξίες μπορούν να ανταποκριθούν στη σύγχρονη πολιτική συγκυρία, διότι μόνο αυτά μπορούν να δικαιολογήσουν πειστικά στο λαό τις πολιτικές τους, να εμπνεύσουν τους πολίτες και να επιτύχουν σύμπνοια. Η υπεράσπιση του δυτικού πολιτικού και πολιτισμικού κεκτημένου είναι ζήτημα αρχών και αξιών που πηγάζουν από ιδεολογίες, όπως αποδείχθηκε περίτρανα ιδίως στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μάλιστα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης εξαρχής θεμελίωσε σοφά τη θέση της Ελλάδας υπέρ της Ουκρανίας σε αξίες και ιδανικά.

Ο πόλεμος στην Ουκρανία και οι δομικές ανακατατάξεις του 21ου αιώνα δημιουργούν κλυδωνισμούς. Η υποβάθμιση της ποιότητα ζωής των πολιτών, το μεταναστευτικό, η κρίση της δημοκρατίας κ.ά. δεν γίνεται να αντιμετωπιστούν με τη μεταπολιτική λογική των κομμάτων-επιχειρήσεων και των ευκαιριακών πολιτικών σχηματισμών αγανάκτησης, διαμαρτυρίας και αντίδρασης. Τα προβλήματα δεν ξεπερνιούνται με την προσθήκη επιπλέον πολιτικών αδιεξόδων. Σε ένα κόσμο που στροβιλίζεται επικίνδυνα, χρειάζονται κόμματα με στέρεα θεμέλια στην ιστορία και την κοινωνία. Κόμματα σαν τη Νέα Δημοκρατία

The post Η Δημοκρατία Χρειάζεται Κόμματα Αρχών appeared first on Γιάννης Οικονόμου – Βουλευτής Ν.Φθιώτιδας.